سیاست از قدیمی ترین فعالیت های انسان ها است. چه کسی قدرت دارد؟ چه کسی باید فرمان بدهد؟ چه کسی فرمان ببرد؟ از هنگامی که بشر زندگی گروهی را آغاز نموده با این مسائل تا کنون سر و کار دارد. علوم سیاسی یا سیاستشناسی دانش مطالعه پدیدههای سیاسی ، بررسی رفتار سیاسی و پژوهش بر روی کاربرد قدرت است. روش های کسب، حفظ و بسط قدرت در دو سطح حکومت و جامعهی مدنی از موضوعات اصلی این علم به شمار می روند. موریس دوورژه در کتاب اصول علم سیاست با برداشتی دل انگیز و اصیل، سیاست را به ژانوس دو چهره ای اساطیری تشبیه می کند که یکی از چهره های آن نشان دهنده نظم و همگونی و چهره دیگر آن نمایشگر مبارزه، پیکار، تضاد و تعارض است. این دوگانگی در ماهیت قدرت نیز آشکارا به چشم می خورد. قدرتی که خود گاهی به صورتی نظم آفرین و زمانی با سیمای تسلط جو تجلی می کند. سیاست در کلیه جوامع بشری، التقاطی از این تناقضات و این دوگانگی هاست. خصلت دوگانه است را می توان در همه درگیری های سیاسی، در تصمیم گیری ها، در موافقت ها، در مخالفت ها، در گروه بندی ها و قالب گیری های سیاسی، در روان انسان ها و خلق و خو و تشکیل شخصیت و همچنین در رفتار و کردار آنان به چشم دید.
