«انقلاب در آمریکای جنوبی» با عنوان فرعی (تئاتر مستند در دو نیمه)؛ تنها نمایشنامه‌ای که از آگوستو بوال در دست است، چنان طنز گزنده و تلخی داشت که تا اواخر دهه‌ی هفتاد اجرای آن در برزیل ممنوع بود. هجویه‌ی بوال ژوزه دا سیلوا و رنج گرسنگی‌اش را در کمدی‌ای سیاه به مردم سرزمینش- و شاید دیگر سرزمین‌ها- یادآوری کند. «انقلاب در آمریکایِ جنوبی» داستان شهروندی به نام ژوزه است. فردی از طبقه‌ی کارگر که دست بر قضا بی‌کار می‌شود و سرانجامی جز مرگ خنده‌آور ندارد. شهروندی که از نظر بوال یک ‌تنه تمام مردم فرودست آمریکای جنوبی را نمایندگی می‌کند. بوال در این اثر رابطه‌ی طاعونی نهاد قدرت و بهره‌کشی از توده را به استهزایی تلخ می‌کشاند.