«ایرانشهر» شامل بیست و یک مقالهای است که طی سال های مختلف دربارۀ تاریخ و تمدن ساسانی نگاشتهام و درمجلات و جشننامههای آکادمیک به چاپ رسیده است. امیدوارم مطالب این کتاب نشاندهندۀ این باشد که چقدر به تحقیق و نوشتن دربارۀ تاریخ ایران نیاز داریم و این که کار ما تازه آغاز شده است. ساسانیان سرزمین خود را ایرانشهر مینامیدند که میتوان آن را سرزمین ایرانیان ترجمه کرد. مابین قرون سوم و هفتم میلادی، معنی ایرانی بودن به سبب فعل و انفعالات تاریخی و اجتماعی تغییرات مهمی کرد. به نظر من در اوایل دورۀ ساسانی، منظور از ایرانی یک زرتشتی ایرانیزبان بود، اما در قرن ششم میلادی ایرانی بودن، داشتن فرهنگ ایرانی و آداب و رسوم ایرانی بود، مانند جشن گرفتن نوروز و مهرگان، پوشیدن لباس و خوردن و نوشیدن مانند ایرانیان، که این مهم تحقق یافت. تمدن ایرانی مردم ایرانشهر پس از دورۀ ساسانی نیز ادامه یافت و نام ایران به مثابۀ یک ایده و سرزمین تا امروز با ما مانده است و ما تا حدودی وامدار فرهنگ ساسانیان هستیم. در این مقالات تحقیقی سعی بر مطالعه دربارۀ بعضی از این نکات و روشن ساختن آنها بوده است.
