در این جلد، تاریخچه‌ی وسایل شخصی را می‌خوانیم. از اینکه مدادپاکن‌ها اولش از خمیر نان ساخته می‌شدند و معلوم نبود آنجا نانوایی است یا کارخانه‌ی مدادپاک‌کن! یا مثلاً اینکه وقتی آدم‌ها کفش‌هایی طراحی کردند که جلویشان شکل حلزون بود، احتمال می‌رفت حلزونی بخواهد با کفش مردانه‌ای رفاقتی به هم بزند! یا اینکه به‌جای خودکار و خودنویس‌های خیلی شیک امروزی، آن موقع‌ها مردم با میخ و سیخ روی تخته‌های گِلی، به‌جای نوشتن، سوراخ‌کاری می‌کردند! مردم در زمان‌های قدیم با هر کدام از این اختراعاتشان خوش بودند ولی ما که با مخ توی تاریخ را می‌خوانیم می‌دانیم که با چه بدبختی‌ای زندگی می‌کردند! آخر چه‌جوری عینکِ بدون دسته از دماغشان زمین نمی‌افتاد؟!