پادشاه بابل که از ۶۰۴ یا ۶۰۵ تا ۵۶۲ قبل از میلاد در بابل سلطنت کرد، از پادشاهان قدرتمند و جباری بود که در عهد عتیق (تورات و دیگر منابع) با نام نبوکد نصر خوانده شد. گفته شده که بخت نصر با دختر هوخشتره پادشاه ماد ازدواج کرد و مصر و سپس اورشلیم (بیت المقدس ) را به تصرف درآورد. مردم بابل در آن روزگاران بتی به نام مردوخ را می پرستیدند. در سال ۶۰۵ قبل از میلاد به جنگ فرعون مصر رفت و او را شکست داد و همه متصرفات او را در شامات و فلسطین و بین النهرین به تصرف خود درآورد و یهودیانی را که در اورشلیم بودند، از جمله دانیال نبی و پیروانش را به اسارت برد.