کتاب «بخشنده» داستان پسر نوجوانی به نام یوناس است. در جایی که یوناس زندگی می‌کند، جنگ، ترس و درد وجود ندارد. جامعه به شدت کنترل می‌شود و برای حفظ نظم و آرامش، افراد درباره‌ی هیچ یک از بخش‌های زندگی‌شان، مانند شغل یا ازدواج، حق انتخاب ندارند. همه، از جمله یوناس، این وضعیت را طبیعی می‌دانند اما زمانی که یوناس برگزیده می‌شوند تا نزد بخشنده آموزش ببیند، همه چیز برای او تغییر می‌کند. یوناس دوازده ساله گیرنده‌ی سرگذشت‌ها و خاطرات، دردها و شادی‌های واقعی زندگی است که از «بخشنده»ی پیر و سالخورده دریافت می‌کند. او وظیفه دارد نزد بخشنده تعلیمات خاصی را فرا بگیرد. دنیای یوناس، دنیایی کامل است. دنیایی بدون درد، رنج، جنگ و گرسنگی اما خالی از رنگ، احساس، غریزه، خانواده، تفاوت‌ها و عشق. آن‌چه سبب می‌شود یوناس از وظیفه اصلی خود سر باز زند و دیگر نتواند در نقش گیرنده باقی بماند، احساس نیاز به وجود خانواده، لذت بردن از نوای آرام‌بخش موسیقی و عشق است. این که حس دوست داشتن دیگران، مردم را به هم پیوند می‌زند، افراد پیر و سالخورده به حال خود رها نمی‌شوند بلکه در مقام پدربزرگ و مادربزرگ عزیز و دوست‌داشتنی در محیط خانواده مورد توجه قرار می‌گیرند. فرار او از این جامعه‌ی مدرن و خیالی و پیوستنش به جامعه‌ی سنتی و قدیمی، هشداری است از گرایش‌های مدرنیته که نویسنده در قالب داستانی علمی–تخیلی عرضه می‌کند.