نویسنده در این کتاب، با تکیه بر پدیدارشناسی استعلایی ادموند هوسرل و ره یافت‌های فیلسوفانی همچون سارتر، مرلو - پونتی وسیمون دوبووار از بدنمندی استدلال می‌کند که تمایز جنسی نه تنها باید به عنوان اختلافی بیولوژیکی یا اندامی، بلکه به طور بنیادین‌تری به صورت اسلوبی متفاوت میان دو حالت از روی اوری بدنی فهمیده شود. بدین ترتیب، مذکر بودن و مؤنت بودن، در هیچ موجودیت خاص یا نظامی از موجودیت‌ها – اندام واره‌ها، دستگاه‌های تناسلی؛ هورمون‌ها، و ژن‌ها - تثبیت نشده است، بلکه به عنوان دو شیوه‌ی متفاوت نسبت برقرار کردن با ابژه‌ها؛ عمل کردن بر آنها و متاثر شدن از آنها برساخته شده است.