به مساحت قوطی گوگرد، اثری با ۱۴۹ صفحه و ۱۹ روایت بسیار غم‌انگیز از عزیز نیکیار است که به‌تازه‌گی اقبال چاپ یافته است. این اثر روایت‌گر جغرافیای ستم‌دیده و اندوه‌باری به نام هلمند است؛ جغرافیایی که با این اثر آن را می‌توان متفاوت‌تر شناخت و پیچیده‌گی داستان جنگی را لمس کرد که هر طرف جنگ آن روایت و داعیه خود را دارد و در این میان چیزی که بسیار عادی و جا افتاده‌ به نظر می‌رسد، «مرگ» است. “به مساحت قوطی گوگرد” عنوان یکی از ١٩ روایت‌های این کتاب است، که زندگی یک زن هلمندی را، درحالی که عکس فرزند کشته‌شده‌ی خود را در قوطی گوگرد/کبریت نگه‌داری می‌کند و در دالان‌های بیمارستان‌ها به دنبال جسد او می‌گردد، به تصویر کشیده است.