راوی و شخصیت اصلی کتاب «جاودانگان» مأموری دولتی است که او را در گذشتهای دور برای رسیدگی به یک منازعۀ ملکی به قصبهای کوچک فرستادهاند. راوی از همان سطرهای آغازین رمان، ما را با خود به درون فضایی غریب و وهمآلود و اضطرابزا میبرد. او در حال نقل ماجرایی است که سالها از وقوع آن گذشته است؛ ماجرایی که راوی آن را همچون یک کابوس تجربه کرده است؛ مثل خوابی که در بیداری دیده است. حکایت راوی کتاب «جاودانگان» با شرح ورود او به قصبهای که متروک مینماید آغاز میشود. راوی در شبی سرد وارد قصبه میشود و حس میکند چشمهایی از پشت دیوارها و پنجرههای بستۀ خانههای قصبه او را میپایند اما هیچ دری به رویش گشوده نمیشود. در ادامۀ کتاب «جاودانگان» راوی، در پی جایی برای خواب و پشیمان از اینکه برای انجام چنین مأموریتی داوطلب شده است، سر از ویرانهای درمیآورد. در ویرانه شبحی هست که راوی را بهجانب قصری که، بهگفتۀ شبح، از آنِ اشرافزادهای مهماننواز است راهنمایی میکند و به او میگوید که در آنجا میتواند برای استراحت بیتوته کند. راوی، امیدوار به مهماننوازی اشرافزاده و دلخوش به وعدۀ شبح در این باره، همراهِ شبح به قصر اشرافزاده میرود بیآنکه بداند چه در انتظار اوست و بازیِ چرخ چه برایش تدارک دیده است.
