این داستان که در گروه رمان نوجوانان جای می‌گیرد، به موضوع روابط انسانی می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه می‌توانیم در متن یک رابطه یکدیگر را بفهمیم، به شناخت عمیق‌تری از یکدیگر برسیم و صمیمیت را تجربه کنیم. نلی و لیوی به تازگی مادرشان را از دست داده‌اند. پدرشان آن‌ها را به باغ عمه مینتی آورده تا در مدتی که قرار است برای کار به سفر برود، نزد عمه بمانند. اما دو خواهر اصلاً از ماندن نزد عمه مینتی و زندگی در باغ قدیمی و به‌هم‌ریختۀ او احساس رضایت و خوشحالی ندارند. نلی با خلقیات خاص خودش مدام ناآرامی می‌کند و لیوی که در برابرش احساس مسئولیت می‌کند، میان او و عمه مینتی درمانده و سرگشته شده است. در همین اوضاع و احوال، لیوی که عاشق خواندن است، در میان کتاب‌های فراوان عمه مینتی، کتابی پیدا می‌کند و آن را همراه با نلی می‌خواند؛ درون کتاب افسانه‌ای است دربارۀ باغ عمه مینتی. همان باغی که قرار بود نلی و لیوی تا مدتی نامعلوم در آن زندگی کنند. ازاین پس با جادوی این افسانه است که خواندن داستان بچه‌گل‌های گمشده را ادامه می‌دهیم، شخصیت‌های داستان را از نو می‌شناسیم و ماجراهای آن باغ پر گل را دنبال می‌کنیم. در واقع، با وجود آن‌که رمان بچه‌گل‌های گمشده مشخصات یک داستان بلند واقع‌گرایانه را دارد، پیرنگ آن بر اساس افسانه‌ای که لیوی و نلی در آن کتاب می‌خوانند نظم گرفته است.