در کتاب« بیست سال در ایران» یک پزشک مبلغ آمریکایی ایران را در اواخر قرن نوزدهم و آغاز قرن 20 توصیف می کند. وی از کردستان شروع می شود و سپس به آذربایجان و سپس شمال ایران در نزدیکی دریا می رسدو سپس به تهران می رود. این قسمت اول کتاب در چندین فصل است. در بخش دوم او به طور کلی در مورد پارسیان صحبت می کند ، سیستم دولت را توصیف می کند ، سیستم سیاسی ، زندگی اجتماعی ، صنعت و غیره ... آن چیزی که بیش از هر چیز خواندن این کتاب را برای فارسی زبان ها جذاب می کند این است که این سیر و سیاحت درون مرزهای ایران توسط یک بیگانه انجام شده است و هر آنچه او در مواجهه با پدیده های اجتماعی در ایران تجربه کرده است را با بیانی به ظاهر صریح بیان کرده است. خواندن این گونه متون به ما کمک می کند تا زیست گذشته خود را از منظر فردی بیرون از موقعیت ویژه ای که اجداد ما در ان زیست می کرده اند، درک کنیم.