گفتگویی است میان کیوان باژن و عمران صالحی، یکی از طنز نویسان جدی کشورمان؛ کتاب حاضر که یک جلد از مجموعه ای بیست جلدی است که به منظور دست یابی به اطلاعاتی از زندگی شخصی و فعالیت ادبی، سیاسی و فرهنگی بزرگان عرصه ادبیات معاصر ایران، که آگاهی از آن ها به جهت تحلیل آثار و تحقیق درباره جامعه و شرایط ادبی ضروری می باشد، فراهم آمده است. تمام مطالب موجود براساس گفت و گوی شفاهی شکل گرفته، چنان چه شخص مورد نظر در قید حیات باشد مصاحبه تنها با او و اگر چشم از جهان فروبسته باشد، با دوستان، آشنایان و همکارانش صورت گرفته است.عمران صلاحی در دهم اسفند سال ۱۳۲۵ در امیریه تهران از پدری اردبیلی و مادری مهاجر که از باکو به سمنان و سپس تهران مهاجرت کرده بودند، متولد گردید. صلاحی تحصیلات ابتدایی خود را در شهرهای قم، تهران، و تبریز به پایان رساند. نخستین شعر خود را در مجله اطلاعات کودکان به سال ۱۳۴۰ چاپ کرد. پدر خود را در همین سال از دست داد. عمران صلاحی نوشتن را از مجله توفیق و به دنبال آشنایی با پرویز شاپور در سال ۱۳۴۵ آغاز کرد. سپس به سراغ پژوهش در حوزه طنز رفت و در سال ۱۳۴۹ کتاب طنزآوران امروز ایران را با همکاری بیژن اسدی‌پور منتشر کرد که مجموعه‌ای از طنزهای معاصر بود. او شعر جدی هم می‌سرود و نخستین شعر او در قالب نیمایی در مجله خوشه به سردبیری احمد شاملو در سال ۱۳۴۷ منتشر شد