یک رمان کوتاه هراسانگیز و رازآلود درباب فلاکت، طمع، عشق، خشونت، غریزه و نابودی و فروپاشی. کارسن مککالرز در کتاب «ترانهی کافهی غمزده» با طنزی سیاه از رازها و تاریکجاهای درون انسانها و از قدرتهای ویرانگر پنهان در این تاریکجاها میگوید و از آنچه آدمها را به جانب رفتارهایی غریب، که گاه از چشم ناظران بیرونی غیرقابل درک و توضیحناپذیر مینمایند، سوق میدهد. ماجرای کتاب «ترانهی کافهی غمزده» در روستایی در جنوب امریکا اتفاق میافتد؛ روستایی ظاهراً پرت که بهقول راوی در ابتدای رمان «بر آن خاک مرده پاشیدهاند». راوی در ابتدای رمان از اکنونِ روستا و حالوهوای آن در لحظۀ شروع روایت میگوید و آنگاه ماجرایی را روایت میکند که در گذشته در این روستا اتفاق افتاده است. شخصیت اصلی کتاب «ترانهی کافهی غمزده» زنیست کاسبکار و طماع و ناخنخُشک و بیرحم به نام آملیا که روزگاری با مردی گوژپشت کافهای را میگردانده است؛ کافهای که حالا ویران شده و آنچه راوی نقل میکند شرح چگونگی ویرانی آن است.
