«مغز اندرو، رمانی از "ادگار لارنس دکتروف" رمانی جذاب درباره‌ی پیچیدگی‌های جهانِ مغز! اینطور که به نظر می‌رسد "اندرو" مرد سابقا هوس‌بازی بوده است که بعدها درگیر یک عاشقانه‌ی تراژیک می‌شود بعدتر و در ماجرایی دیگر با سهل‌انگاری خود، ناخواسته، موجب مرگ فرزند خود می‌شود.اندرو یک متخصص علوم شناختی است. و کل رمان گفتگو و یا گفتار درمانی و یا هذیانات اندرو در مقابل مردی است که اندرو او را "دکتر" صدا می‌زند. و به نظر می‌رسد که اگر آقای دکتر تنها تخیل و تصور اندرو نباشد، یک روانکاو باشد. شخصیت‌های اصلی این رمان ماهیت و وجودی مبهم دارند و ما به عنوان خواننده تا اینجا می‌دانیم که ما با مغزِ کسی یا چیزی به نام اندرو، که دانش زیادی درباره‌ی مغز و علوم شناختی دارد و علاوه بر آن از یک ترومای وحشتناک رنج می‌برد (و به همین دلیل به چیزی شبیه به گفتار درمانی روی آورده است) طرف هستیم.در طول این رمان، هم با علوم شناختی آشنا می‌شویم و اطلاعات بسیاری کسب می‌کنیم، هم ایده‌های بکر و خلاقانه‌ای که اندرو درباره‌ی آینده‌ی ذهن دارد را می‌شنویم، هم با نگاه یک متخصص مغز به مفاهیم اساسی زندگی مثل اراده، عشق و... مواجه می‌شویم و هم از جذابیت خواندن یک رمان بهره می‌بریم.در جایی از رمان اندرو این ایده را مطرح می‌کند که می‌توان با یک ابرکامپیوتر که تمام اطلاعات مغز را ثبت می‌کند، حتی در زمان هم حرکت کرد و به گذشته بازگشت! و در ادامه گاهی ما شک می‌کنیم که اندروید یک کامپیوتر است!همان‌طور که گفتیم شخصیت‌های رمان هویت‌های مبهمی دارند. اما احتمالا در این ابهام تعمدی وجود دارد: شاید با وجود ابهام و چالش سختی که مسئله مغز و آگاهی برای بشریت دارد، ال.دکتروف بهترین فرم را برای چنین محتوایی انتخاب کرده است.