دکتر فریدون‌ فرخزاد یک تنه به ‌اندازه‌‌ی انجمنی ‌از شاعران، گویندگان و هنرمندان ایرانی در تبعید کار و آفرینش داشته است. او شاعر، سخنران، شومن و هنرپیشه بود. مبارزی جدی و اثرگذار در پهنه‌ی رزم با خرافه و عقب‌ماندگی هم بود. روزی که تروریست‌های جمهوری اسلامی او را با ضربات کارد از پای درآوردند، اپوزیسیون رژیم در برون مرز در بهت و بی‌برنامه‌‌گی، آن‌چنان که باید به او نپرداخت. شاید باور نداشت که یک هنرمند و آوازخوان می‌تواند هم‌‌سطح برخی از سازمان‌های سیاسی در افشای رژیم مؤثر باشد. شاید اصولا فرایندهای تحرک سیاسی از راه هنر و ادبیات را چندان جدی نمی‌گرفت. شاید نیز او را از خود یا همروند با خود نمی‌دانست. سکوت نسبی و دردناک درباره‌ی نام، کار، قتل دلخراش و مظلومیت او، موجب شد چند ماهی پس از ترورش، ‌اندک‌اندک غبار فراموشی بر نام و یاد و کارهای او فرونشیند. در این کتاب مانی می‌کوشد ضمن روایت مستند از زندگی فریدون فرخزاد و بازآفرینی فضاهایی که او در آن می‌زیسته، از اسناد و نوشته‌ها و گفته‌های افراد گوناگون که در باره‌ او سخن گفته‌اند بهره بگیرد تا این کتاب رمانی تخیلی جلوه نکند. این کتاب در‌ واقع همراهی گام‌به‌گام خواننده با فراز و فرود زندگی فرخزاد است.