بین ژانویه تا اوت ۱۹۴۷، تنش‌های سیاسی، مذهبی و اجتماعی در هند به مستقل شدن این کشور از بریتانیا و تولد کشوری جدید به نام پاکستان انجامید. با تشکیل دولت دموکراتیک در دهلی؛ این دوره شاهد پایان نود سال حکومت بریتانیایی‌ها و قدرت تاثیربرانگیز مهاراجه‌های تحت حمایت بریتانیا بود. این دوران همچنین شاهد تشکیل شتاب‌زده پاکستان به شکل کشوری دوپاره بود، که دو پایتختش حدود دو هزار کیلومتر فاصله داشتند. از سپتامبر تا دسامبر ۱۹۴۷، شادی و سرور حاصل از رسیدن به استقلال به تلخ‌ترین تجربه‌ ممکن تبدیل شد؛ حدود یک میلیون نفر کشته و تعداد بی‌شماری از مردم خانه و معاش خود را از دست دادند. پیامدهای اتفاقات این ماه‌ها تا هفتاد سال بعد در جنوب آسیا احساس می‌شود: سه جنگ، هزاران عملیات تروریستی، قطبی شدن دو کشور در طول جنگ سرد و فقیر ماندن میلیون‌ها نفر به دلیل هزینه کردن و سرمایه‌گذاری‌های هنگفت در حوزه‌های نظامی. کتاب تقسیم هند با بی‌طرفی و دقتی مثال‌زدنی این اتفاقات را زیر ذره بین برده است.