آدم‌ها چقدر می‌ دانند؟ چقدر لازم است بدانند؟آنچه می ‌دانند به چه کارشان می ‌آید؟ تصور دانایی مطلق به چه فجایعی می ‌انجامد؟ این کتاب با بررسی این پرسش‌ ها و پرسش‌ های مشابه آنها نشان می ‌دهد که انسان ‌ها ظرفیت بیکرانی برای حماقت دارند و بزرگترین حماقتشان این است که غالبا از جهل خود بی‌ خبرند و تصوراتشان را واقعیت ‌های مسلم و بدیهیات می ‌انگارند. بنیاد کتاب بر روان ‌شناسی و ساختارهای پیچیده ذهن انسان استوار است اما نتایج آن ابزار پرقدرتی برای اندیشیدن و خلاص کردن ذهن از توهم در اختیار خواننده می ‌گذارد. در واقع آنچه را ایمانوئل کانت در باب محدودیت ذهن انسان از منظر معرفت‌ شناختی تبیین کرد، در این کتاب از منظرهای معرفت ‌شناختی و روان ‌شناختی و تجربی بررسی می‌ شود.