اگر سیم‌های ساز همیشه کشیده شوند، سرانجام از کوک خارج خواهند شد. جنگجوهایی که تمام وقت خود را به تمرین می‌گذرانند نیروی ذاتی خود در مبارزه را از دست می‌دهند. پای اسب‌هایی که همیشه در حال پریدن از روی موانع هستند سرانجام می‌شکند. کمان‌هایی که هر روز کشیده می‌شوند دیگر با همان قدرت تیر را پرتاب نمی‌کنند. به همین دلیل، جنگجوی روشنایی حتی اگر خودش هم مایل نباشد، سعی می‌کند از مسائل کوچک و روزمره زندگی‌اش لذت ببرد. جنگجوی روشنایی بر هر معجزه کوچکی از زندگی روزمره تمرکز می‌کند. او قادر به دیدن چیزهایی‌ است که زیبا هستند چون زیبایی در درون خود اوست، چون جهانْ آیینه‌ای‌ است که به هر انسانیْ بازتاب چهره خودش را برمی‌گردانَد. جنگجو کاستی‌‌ها و محدودیت‌هایش را می‌شناسد، اما هر کاری را که از دستش بربیاید انجام می‌دهد تا شوخ‌طبعیِ خودش را به هنگام بحران حفظ کند. هرچه باشد، جهان دارد تمام تلاشش را می‌کند تا به او کمک کند؛ گرچه تمام پیرامونش انگار خلاف آن را می‌گوید.