رمان قصۀ زنی به نام توکی را روایت می‌کند که اصالتا سرخپوست است و با حکمی ظالمانه به شصت سال زندان محکوم شده است. معلم سابقش گاهی برای او کتاب می‌فرستد و توکی یک روز لغت‌نامه‌ای دریافت می‌کند که معلم روی آن جمله‌ای نوشته است: «این کتابی است که می‌خواهم روزی آن را با خود به جزیرۀ تنهایی‌ام ببرم.» همین جمله و این کتاب برای توکی منبعی پایان‌ناپذیر است که او را بیش از پیش به دنیای کتاب‌ها وصل می‌کند و عاشق کتاب خواندن می‌شود. او با استفاده از آزادی مشروط از زندان بیرون می‌آید (همزمان با آغاز دورۀ شیوع کرونا در سال ۲۰۱۹) و طی دو سال در یک کتاب‌فروشی در شهر مینیاپولیس مشغول به کار می‌شود. این کتاب‌فروشی یک مشتری وفادار داشته که اخیرا بر اثر کرونا درگذشته است و توکی با روح او وارد ارتباط می‌شود. این ارتباط از یک‌طرف سفری‌ست به ریشه‌های سرخپوستان آمریکا و از طرف دیگر، وضعیت این بومیان را در دنیای امروز توصیف می‌کند که بر اثر همه‌گیری به بن‌بست رسیده‌اند اما همچنان درگیر نژادپرستی هستند.