خبرچین یکی از تکان دهنده ترین، جذاب ترین و به یاد ماندنی ترین داستان هایی است که دربارۀ مبارزات مردم ایرلند نوشته شده است. این کتاب چندی پس از چاپ نخستین جایزۀ "جیمز تیت بلک مموریال" را ربود و و با استقبال گرم منتقدان روبرو شد. تصویری که اُفلاهرتی از زندگی ساکنان محلات فقیرنشین دوبلین و فقر و مصایب باورنکردنی مردمی ستمدیده ارائه می کند تاکنون کم نظیر بوده، و در عین حال، واقعیت های سیاسی الهام بخش آن، امروز هم پس از گذشت دهه ها، هنوز چندان تغییری نکرده است. او با نگاهی نقادانه و کوبنده به یک سازمان چپگرای زیرزمینی، نوع خاصی از مبارزه را به باد انتقاد می گیرد، مبارزه ای که در مردم ریشه ندارد و از مردم سیراب نمی شود. اُفلاهرتی در این داستان نشان می دهد که سازمان های غیردمکراتیک و مبتنی بر قدرت فردی مطلقۀ دچار چه لغزش هایی می شوند و چگونه به دور از مسائل روزمرۀ مردمی که سنگ شان را به سینه می زنند، به شیوه های نامردمی متوسل می شوند. وقایع داستان خبرچین طی مدتی نزدیک به دوازده ساعت رخ می دهد و نویسنده در این مدت کوتاه تمامی رنج ها و دشواری های زندگی پایین شهری های دوبلین را در کنار تعقیب و گریزی جذاب و پر هیجان، لحظه به لحظه توصیف می کند و در این گیرودار دردها و خواست های مردم محروم میهنش را از زبان آنها باز می گوید. تاکنون سه فیلم بر اساس داستان خبرچین ساخته شده است که فیلم جان فورد، کارگردان ایرلندی تبار آمریکایی در 1935 برندۀ چهار جایزه اسکار شده و از شهرت بسزایی برخودار است.