تتوی در این کتاب از کتاب‌های نادر و نیز از روایات باستانی ایران (خاصه در تاریخ علم پزشکی و نجوم) یاد می‌کند و از جمله مآخذ او است: کتاب مختار الحکم و محاسن الحکم امیرالوفا ابن فاتک، قصیده ابوالعباس بن محمد نبی در تاریخ یونان و رساله آرای کندی درباریه یونان، جامع الاسرار و منبع الانوار در تطبیق طریقت و شریعت و حقیقت (بدون ذکر مولف) و حیله البرء جالینوس. تتوی جز این، اسناد و روایاتی دیگر نیز درباره علم پزشکی در ایران باستان نشان می‌دهد و از کتاب‌های معتبر نقل می‌کند که: پادزهر حیوانی در روزگار خرم‌زاد از نیاکان بهمن اسفندیار به دست داروشناس ایرانی شناخته و داستان آن را به تفصیل آورده است. تتوی این کتاب را به امر دستورالحکماء ابوالفتح بن عبدالرزاق گیلانی (پزشک اکبر) نوشته و در دیباچه از او با تجلیل فراوان یاد کرده