شاهنامه بزرگ ایلخانی که در این کتاب، ابوالعلاء سودآور نام ابوسعیدنامه را برای آن پیشنهاد کرده، نسخه‌ای منحصربه‌فرد و احتمالاً کهن‌ترین نمونۀ مصوّر از روزگار ایلخانی است. سودآور معتقد است که این نسخه برای ابوسعید بهادرخان، فرمانروای ایلخانی پدید آمده، و دوست‌محمد در دیباچۀ معروف خود بر مرقّع بهرام‌میرزا از این موضوع یاد کرده است. از دیدگاه سودآور، بیان تصویریِ نگاره‌های شاهنامۀ مذکور از دو وجه تاریخی و سیاسی قابل بررسی است. وی در این پژوهش، پس از تعمّق در پیشینه و خاستگاه اوراق بازمانده از این نسخۀ مصوّر، شرایط خلق و رابطۀ آن با زندگی و زمانۀ دربار ایلخانی را به بحث گذاشته و مسئلۀ جهان‌بینی خالقان و حامیان این اثر ارزشمند را تحلیل کرده است. رویکرد ابوالعلاء سودآور به شاهنامۀ بزرگ ایلخانی، ابعاد ویژۀ دیگری نیز دارد؛ خصوصاً در مورد شیوۀ سازماندهی تصاویر، چیدمان و هویت شخصیت‌ها، جامه و پوشش آنها، و خوانش ترکیب‌بندی عناصر موجود در صحنه‌ها. در این کتاب برای نخستین بار تمام نگاره‌های یافت‌شدۀ شاهنامۀ بزرگ ایلخانی گردآوری و با توضیحات به علاقه‌مندان ارائه شده است.