«خنوخ و قانون» دو داستان بلند اثر توماس مان است، با نثری اغلب فلسفی و شاعرانه، که روایتهایی باستانی را کندوکاو میکند. در سطرهای ابتدایی هر دو داستان خواننده تصمیم میگیرد ذهن خود را از هر آنچه تاکنون در باب این داستانها خوانده، دور کند و قدم در سرزمین قصهپردازی توماس مان بگذارد. داستان اول روایت خواب یوسفِ نوجوان است از خنوخ نوباوه، پدربزرگ نوح، که او را در روایتهایی، از پیامبران میدانستند. در این داستان یوسف این خواب را برای بنیامین تعریف میکند. توماس مان قصهاش را با گریزهایی حرفهای و بهجا به عهد عتیق نوشته است. حتی مکانها و آدمها بیشترشان در آن برهۀ تاریخی نقش و حضوری قطعی داشتهاند. توماس مان در داستان «قانون» رخدادهای متعدد زندگی حضرت موسی را بر پایۀ روایتهایی از تورات بازگو میکند. موسی که میکوشید با نوشتن و ارائۀ مفاهیمی ساده، جمعیتی را بهسختی از بیابانها عبور دهد و به آنها شیوۀ زیستن بیاموزد، گاه اسیر فضاهایی خالی از امید و احساس گمگشتگی میشد.
