تاریخ، حافظه، تبعید و جلای وطن، خانواده های ازدست رفته و گاه بازیافته، مرگ، رنج، جستجوی ریشه ها و... ازجمله مضامینی اند که در تمامی آثار وجدی معوض به چشم میخورند. خواهران روایتی است از دو زن که از تبعید و رؤیاهای خفه شدۀ درونیشان سخن می گویند. زنهایی که یکی در شرق زاده شده و دیگری در غرب؛ اما علیرغم دوری سرزمین و فرهنگشان باهم خواهر میشوند، چراکه هیچ یک از آنها هراسی از بادهای مخالف ندارند. بادهای سهمگینی که سد راه تلاش شجاعانۀ آنها شده اند، چه در مونترال بوزند و چه در بیروت. آنها تسلیم نمی شوند، مـی جنگـند، مقاومت می کنند و به زعم نویسنده، تاریخ را می سازند. وجدی معوض در این روایت استعارۀ زیبا و پرمعنایی را بهکار می برد: این زنان همانطور که چروک لباس ها را با اتو صاف میکنند امیدوارانه چروک های تاریخ را نیز هموار میسازند. «حتی اگر این امیـد امیـدی سـیزیفی و بیهوده باشد، چراکه این چروکها را باید فردا دوباره از نو اتو کشید.»
