خیال‌باز رمانی است با راوی اول شخص، اما روایتی خطی و عادی ندارد. راوی رمان (الیاس) پسربچه‌ای است غیرعادی در خانواده‌ای غیرعادی و در شهری غیرعادی. نقص‌های جسمانی و ناجسمانی راوی و کاراکترهای محوری دیگر (نظیر آداود) در این اثر نمادی است از نقصان‌های بسیار در جامعه‌ای کوچک و مصیبت‌زده. خواننده این کتاب ماجراهای آن را از دریچه نگاه الیاس می‌بینیم، اما این به‌ظاهر خط اصلی داستان، پوششی است برای روایت مهم‌تری که در زیرلایه‌ی اثر جریان دارد. درواقع، تم اثر و خط ماجراهای مهم‌تر در خلال تک‌گویی‌های الیاس شکل می‌گیرند و مستقیماً به آن‌ها اشاره نمی‌شود، ماجراهایی مثل درگیری‌های سیاسی پدر الیاس که در رمان با آن روبرو می‌شویم.