دفتر دوم از "داستان توسعه در ایران"، اثری است چهارصد و سی و هشت صفحه ای که به وقایع مربوط به توسعه ی کشور از "از پیروزی انقلاب اسلامی (بهمن 1357) تا دولت یازدهم (خرداد 1392)" می پردازد. سرنگونی سلطنت ناشی از خشم شدید و تاریخی مردم از رژیم سلطنتی بود که با سرکوب سال های پایانی رژیم ، فضای عمومی انقلابی حاکم بر بسیاری از نقاط جهان ، تمرکز بر رهبری واحد و بسیاری از عوامل کوچک و بزرگ دیگر رخ داد و جمهوری اسلامی در نتیجه آن شکل گرفت. موفقیت انقلاب و تشکیل جمهوری اسلامی ، انرژی و نیروی روحی و جسمی نیروهای داخلی متعددی را آزاد کرد و الهام ، هیجان و تلاش را در عرصه عمومی جامعه به منصه ی ظهور رساند. افراد، به ویژه قشر تحصیل کرده، مانند یک چشمه ی فشرده که به راه افتاده بود ، به میدان خدمت به کشور و ملت هجوم آوردند و مردم و جوانان در سراسر کشور خستگی ناپذیر تلاش کردند تا هر چه در توان دارند برای انقلاب و کشورشان انجام دهند. با توجه به شرایط بسیار متفاوت نسبت به قبل از انقلاب، آنچه در حوزه ی توسعه کشور پس از انقلاب رخ داد، جنبه ها و ویژگی های متمایزی داشت که در دفتر دوم از "داستان توسعه در ایران" به آن پرداخته شده است.