رمان «دایره های سرگردان» در نام خود فشرده شده است. ممکن است فکر کنید که مشغول خواندن یک گزارش تاریخی از جنگ هستید اما فقدان محض داوری نویسنده و چشم پوشی هوشمندانه ی او از سیر حوادث و علل پدید آمدن آن ها، گزارشی خواندنی، بی طرفانه و بی تاریخ خلق کرده است. جغرافیایی ظاهرا آشنا اما در اصل، نامشخص، آدم هایی که می خواهند زندگی کنند اما جنگِ دیگران آن ها را به این سو و آن سو می راند، فردایی که بی معنی و مبهم است و معلوم نیست چرا؛ و عشقی عمیق که هرگز به زبان نمی آید و معلوم نیست چرا. قهرمانانی که به سادگی می آیند و می روند و اسمی ندارند و حلقه ی پیچاپیچ روزها همچنان می گردد. چنین است که رمان «دایره های سرگردان» در نام خود خلاصه می شود.