این کتاب، اثری کاملا ضروری برای رسیدن به درکی درست و معنادار از نیچه، چه به عنوان یک انسان و چه به عنوان یک فیلسوف، است. این کتاب که پرداختی نقادانه، روشنگرانه و خردمندانه به مسیحیت به حساب می آید، باعث به وجود آمدن جنجال ها و الهام بخشی های زیادی در میان نسل های متمادی مخاطبین شده است. نیچه در پیش گفتار کتاب بیان می کند که این اثر را برای طیفی بسیار محدود از مخاطبین نوشته است. این فیلسوف برجسته از خوانندگان می خواهد در سطحی بالاتر از سیاست و ملی گرایی قرار بگیرند و برای فهم حقیقت، به سودمند یا آسیب زا بودن آن به عنوان یک دغدغه نگاه نکنند. "آن دروغ بزرگ در باب نامیرایی فرد، هر خرد، هر سرشت نهفته در غریزه را نابود می سازد و هر آنچه در غریزه ای نیک خواهانه، یاری رساندن به زندگی و تضمین گر آینده است، از آن زمان به بعد تنها تردید برمی انگیزد. چنین شیوه ی زندگی که هیچ مفهومی ندارد، بدل به مفهوم زندگی می شود... دیگر حسن یاری رسانی، سپاس از نیاکان و اجداد، همکاری، اعتماد و یاری رساندن به رفاه همگانی و توجه به آنچه فایده ای دارد؟"
