پریده جلال در سال 1916 در استانبول متولد شد و در سن 97 سالگی در سال 2011 از دنیا رفت. در سال 1950 تحولی در نویسندگی‌‌اش به‌وجود آمد و شروع به نوشتن رمان‌هایی کرد که بیانگر مشکلات درونی افراد بود. پریده جلال درباره‌ی کتاب "در انتهای شب" این‌طور می‌گوید: «در سال‌هایی که این رمان نوشته شد، جوانی، ارزشمند بود. فکر می‌کردیم به نور خواهیم رسید. نور به‌معنای آزادی، تمدن و انسانیت بود؛ یک امید بود. نزدیک چهل سال دنبال نور گشتیم و آن خاموش شد و از ما فاصله گرفت. طبقه‌ی بالاشهر نشین، متدین‌های قلابی، سیاستمدارانی که به چیزی به‌جز منافع خود فکر نمی‌کنند، در زندگی‌های درخشانشان، جوانان شکست‌خورده را راحت‌تر در دام می‌اندازند. قهرمان داستان "ماجیده" موفق می‌شود به عشق پشت کرده برای خود و بچه‌اش زندگی جدیدی بسازد؛ آیا در تلاشش برای رسیدن به دنیایی انسانی موفق می‌شود؟ تردید دارم.