«در بزم حافظ خوشخوان» از هما ناطق: نقد حافظ شناسی معاصر وبررسی آداب خنیاگری و باده گساری حافظ و زمانه حافظ هما ناطق، تاریخ نگار و پژوهشگر فرهنگ ایران،در کتاب «در بزم حافظ خوشخوان»،با دیوان حافظ نه به عنوان یک اثر ادبی بلکه به عنوان یک سند تاریخی برخورد کرده است. در این کتاب خانم ناطق استدلال می کند که لقب حافظ برای شمس الدین محمد در اصل به معنای سرودگو،سرودخوان و قوال است و نه الزاما حافظ قرآن. وی فهرستی از حافظان خوشخوان فراهم آورده که شاعران خنیاگر بودند. خانم ناطق در این کتاب به آداب می وآداب باده نوشی نیز پرداخته است که در شعر حافظ شیرین سخن بازتابیده است. هما ناطق، تاريخ‌نگار و پژوهش‌گرِ پرآوازه‌ فرهنگِ ايران، مقيم پاريس، ساليانی است در کار تحقيق درباره‌ی «تاريخ شراب» يا به قول خودش «تاريخچه می» در ايران است. وی طی اين سال‌ها توانسته است اسناد ومدارکِ ارزشمندی را در اين باره، از چهار گوشه جهان گردآوری کند و بر پايه روش‌های تاريخی بررسی نمايد. در اين ميان، توجه او به ديوان خواجه حافظ شيرازی جلب شده و آن را چشمه‌ای سرشار برای پژوهشِ آداب و آيين‌های باده‌گساری در ايران يافته است.