جنگ «بدون تلفات» و عشق «بدون مخاطره»، اين اولين تهديدی است كه نويسنده اين كتاب، آن را تهديد «امنيت» برای عشق نام مینهد و نقطه مقابل آن را انكار اهميت عشق میداند. چرا كه تصور میشود عشق صرفاً نوعی لذتگرایی بی حد و حصر و گستره وسيعی از لذتهای ممكن است. اگر شما به خوبی براي عشق تربيت شده باشيد و از ملاکهای امنيت مدرن پيروی كنيد، پايان دادن به رابطه با افرادی كه مناسب شما نيستند، برايتان دشوار نخواهد بود. در كتاب «ستايش عشق» آلن بديو، فيلسوف نامدار فرانسوی، دفاع پرشور و آتشينی از عشق میکند و با توسل جستن به انديشمندانی برجسته از کییر کگور و سيمون دو بووار تا مارسل پروست و ژان لاکان ما را ترغیب میکند كه از عشق نترسيم، بلكه آن را چون ماجراجویی شكوهمندی ببينيم كه دست آخر ما را از وسواس فكری نسبت به خود میرهاند. «ستايش عشق» سروده فيلسوفی است كه مانند افلاطون و به نقل از او چنين میانديشد: «كسي كه از عشق شروع نكند، هيچگاه پي به ماهيت فلسفه نخواهد برد.»
