قتلهای ناموسی، اگرچه پرشمار است و هر سال صدها زن را به کام مرگ میفرستد، اما کمتر در رسانهها و افکار عمومی جامعه به آن پرداخته میشود. در ماههای اخیر، قتل رومینا، دخترک ۱۴ سالهای که به دست پدرش کشته شد، ناگهان توجه افکار عمومی، رسانهها و حتی مقامات مسئول را به قتلهای ناموسی جلب کرد و بهانهای شد برای شنیده شدن روایت زنهای دیگری که در نقاط مختلف ایران کشته شدهاند. هنوز اما هزاران قصه از زنانی که قربانی قتلهای ناموسی شدهاند یا خطر کشتهشدن به بهانهی ناموس و غیرت را بیخ گوششان حس کردهاند، ناشنیده مانده است. زنانی که به گفتهی یکی از فعالان بلوچ، «با آنکه بسیاری از آنها اگرچه تحصیلکرده هستند و از حق و حقوق خودشان با خبرند، ولی میترسند و جرأت ندارند دربارهی قتلهای ناموسی حرف بزنند و فکر میکنند حرفشان به جایی نمیرسد.» در این دفتر آسو، با توجه به ضرورت گفتن و شنیدن از قتلهای ناموسی، از منظرهای مختلف به زنکشی به بهانهی ناموس و غیرت پرداختهایم، به این امید که نوشتن از خشونتها، راهی به سوی شکستن سکوت پیرامون آن باز کند.
