آموزه‌های اخلاقی در همه جوامع بشری، قدرشناسی از استادان تلاشگر و فرهیخته را وظیفه‌ای بزرگ تلقی نموده و در ادبیات ما ایرانیان نیز، بزرگان ادب همواره به تجلیل از مقام استاد سفارش کرده‌اند تا جایی که شیخ اجل، سعدی شیرازی «جور استاد را به ز مهر پدر» دانسته است.
قطعاً در این بیان مجمل نمی‌توان درباره وارستگی انسان فرهیخته هموطنی که سال‌ها، دور از خانه و کاشانه و نیز میهن خویش به تحصیل، تدریس و تحقیق پرداخته است تا به پیشرفت بشریت یاری رساند، سخن را به کمال رساند اما از آنجا که مولانا فرموده بود:
آب دریا را اگر نتوان کشید
هم به‌قدر تشنگی باید چشید
ما نیز خاطرات استاد بزرگوار جناب آقای دکتر مهندس علی آذریان را به زیور طبع آراستیم تا در مرور بیش از نیم‌قرن تلاش علمی ایشان، نسل جوان بتوانند بهره‌ها از تجربیات این بزرگ‌مرد بگیرند و نیز هم‌نسلان او را به یاد خاطراتی بیندازیم که با آنها آشنا بوده و می‌توانند با آن همزادپنداری نمایند.
درباره استاد:
علی آذریان، اصالتاً مشهدی است و به سال ۱۳۲۶ در خانوادهای مذهبی به دنیا آمد. او پس از پایان تحصیل در دوره متوسطه در دبیرستان البرز تهران به فرانسه رفت و در رشته متالورژی و مواد به درجه مهندسی از مدرسه معادن پاریس نائل آمد. گذراندن رساله دکتری و اخذ مدرک آن در مدتی کمتر از دو سال در مرکز تحقیقات اتمی فرانسه، نشانگر هوش سرشار اوست. استاد آذریان پس از اتمام تحصیلات به ایران بازگشت تا به مردم کشورش خدمت کند و برای همین در ۱۳۵۳ به استخدام دانشکده فنی تهران درآمد و مشغول تدریس شد. تدریس در دانشگاه‌های معتبری همچون پلی‌تکنیک (امیرکبیر) و ملی (شهید بهشتی) و همچنین مدرسه عالی کاشان و ماشین‌سازی اراک، بخشی از کارنامه درخشان این استاد فرهیخته است.
استاد آذریان پس از بازگشت به فرانسه و تلاش فراوان در عرصه تعلیم و تربیت این کشور، چندسالی است که بازنشسته شده است؛ اما به دلیل تخصص‌هایی که دارد همچنان به‌صورت کارشناس و متخصص با کمیسیون اروپا و همچنین وزارت علوم و تحقیقات فرانسه همکاری می‌کند و هنوز هم به تدریس علم مهندسی مشغول است. اخیراً ایشان کتابی در زمینه صنایع به زبان فرانسه به چاپ رسانده است و همچنین مجوز نشر همین کتاب (دکتر موستاش، رویدادها و آموخته‌ها) را از کتابخانه ملی فرانسه دریافت کرده است.
اگر خاطرات استاد آذریان را با چشم دل بخوانیم، صفحاتی از تاریخ معاصر در برابر دیدگان ما پدیدار خواهد شد و روزنه‌ای برای عبرت ما قرار خواهد گرفت؛ همچنانکه حضرت حق فرمود: فاعتبروا یا اولی‌الابصار.