این کتاب از نه فصل «وسواس شکوفایی زودهنگام ما»، «خطای بیرحمانهی سنجش انسان»، «زمانسنج منعطفتر برای توسعه انسانی»، «ارزش صبر کردن دارد: شش نقطه قوت افراد دیرشکوفا»، «فرهنگ سالم خودتان را بسازید»، «رها کنید! توصیهای ساختارشکنانه برای افراد دیرشکوفا»، «قدرت خارقالعادهی خودناباوری»، «رشدتان کند است؟ گلدان خود را عوض کنید و به باغچهی بهتری بروید…» و «افراد دیرشکوفا در درازمدت» تشکیل شده است. ریچ کارلگارد در فصلهای ابتدایی کتاب دیرشکوفا شدگان به گرایش مدارس و کارفرمایان به بهادادن بیش از حد به دستاوردهای زودهنگام اشاره میکند و معتقد است در نگاه این سیستمها دیرشکوفایی بهعنوان ناکارآمدی و نوشدارو پس از مرگ سهراب تلقی میشود. او معتقد است عواقب این انتظار میتواند مادامالعمر باشد و زمانی که طیف گستردهای از مردم احساس کنند که براساس این رتبهبندی کوتهبینانه جامعه را متضرر میکنند، دچار سرکوب و طردشدگی قرار میگیرند، اما کارلگارد ورق را برگرداند و شش نقطه قوت دیرشکوفا شدن را بیان میکند.
