به مدت بیش از چهار سده در اواخر دورۀ باستان ربی ها مجموعه وسیعی از قوانین و روایات یهودیان را تنظیم کردند و بر آن نام تلمود بابلی قرار دادند این ربی ها در دوره حیات شاهنشاهی ساسانیان (۶۵۰-۲۲۴) پس از میلاد می زیستند تلمود تا به امروز اساس شئونات و رفتارهای هنجارمند یهودیان را شکل داده است و به دست ربی هایی نگاشته شده که یکی از بی شمار گروه های دینی بودند که در بابل سکونت داشتند؛ بابل در آن دوره قلب و مرکز فرهنگی و اداری شاهنشاهی زرتشتی ایران محسوب می شد این منطقه جغرافیایی به همراه نواحی اطرافش آکنده از مذاهب جنبش های سیاسی زبان ها و قومیت های متنوع بود که همگی دوشادوش یکدیگر رشد می کردند. در این کتاب من قصد دارم که تلمود را در سایه درونمایه گسترده تر ساسانی اش بررسی کنم و رابطه اش را با جامعه و فرهنگ ایرانی مورد مطالعه قرار دهم امپراتوری ایران به عنوان یک نیروی تاریخی واقعی و یک مخاطب خیالی چه تأثیری بر هویت ربی ها و اعتبارشان به آن صورت که در تلمود آمده گذاشته است؟