کریستیان بوبن که از چهرههای سرشناس ادبیات معاصر فرانسه است، در این کتاب کوشیده است تا با دیدی عمیق و زبانی ادیبانه به تفسیر زندگی فرانچسکوی قدیس بپردازد. این قدیس مشهور ایتالیایی که یکی از بزرگترین فرقههای مذهب کاتولیک را پدید آورد و پایهگذار نوعی مشرب عرفانی در آیین مسیحیت شد، پیامآور عشقی الهامگرفته از احساس عاطفی مادر نسبت به فرزند بود. چرا که تنها صورت حقیقی عشق را نهفته در این احساس میدید و بر آن بود تا آدمیان و حیوانات و نباتات و جمادات را جملگی از این عشق حقیقی بهرهمند سازد. در این باره در فصل مربوط به کودکی فرانچسکو در کتاب حاضر چنین میخوانیم: «فرانچسکوی کوچولو که این زمان صورتش را به شیر و اشک آلوده است، از آن روی در آینده تقدسی عظیم مییابد که از این گنج احساس مادرانه بهره میگیرد و جانوران و درختان و جملۀ جانداران را از آنچه مادران همواره برای نوزاد خویش ابداع کردهاند، برخوردار میسازد.»
