کتاب حاضر با نگاهی نو به حماسههای ایرانی مینگرد، حماسههایی که بر اثر پرتو جاودانهی شاهنامه کمتر به چشم آمدهاند و اگر نیز دیده شدهاند نه چنین یکدست و در مجموعهای مرتبط، بلکه با هدف انکار ارزش وجودی آنها یا صرفاً وظیفهشناسی ادبی و مقایسهی نظم آنها با شاهنامه، شاهکار زبان فارسی، بوده است. این کتاب، گذشته از کشف این حمـاسهها به شکل مجموعهای بههمپیوسته، به کـارکرد تاریخنگـاری و مشروعیتبخشی آنان توجهی همهجانبه مبذول داشته است که بدون شک دستکم به کار تاریخ اشکانیان خواهد آمد، بمانَد که چنین رویکردی در کل تاریخ ایران نیز راهگشا خواهد بود. کتاب اگرچه با اشعار حماسی سروکار دارد، عمدتاً با متد تاریخی نگاشته شده و یکی از اهداف آن مسألهی تاریخنگاری ایرانیان و حافظهی تاریخی آنان است، امری که تصور غالب امروزی بهویژه در پژوهشهای غربی وجود آن را به دیدهی انکار مینگرد.
