کتاب «رودی به نام زمان» داستان پسری است که برای مراسم خاکسپاری پدربزرگش بعد از سال‌ها به وطن بازمی‌گردد و آدم‌های نزدیکش را سالخورده‌تر و غمگین‌تر می‌یابد. زمان خیلی‌چیزها را بلعیده و ماریانو با تکه‌هایی از حقیقت پنهان روبه‌رو می‌شود. او همه‌چیز را در آن سرزمین ساکن اما افسون‌شده می‌یابد و با ورودش به سرزمین پدری، قدم در گردابی می‌گذارد که بعدها می‌فهمد هیچ‌گاه نتوانسته از آن بیرون بیاید. میا کوتو از برجسته‌ترین نویسندگان پرتغالی‌زبان آفریقایی است که زندگی او سراسر گره‌خورده با جادو بوده؛ او حتی از سیاست جهانی ماورائی می‌سازد. داستان «رودی به نام زمان» با فریادهای نومیدوار، نجواهای اغواگر و خنده کودکانه حکایت می‌شود. این رمان چیزهای زیادی دارد که درباره پدرسالاری و تغییرات در دوره پیشاصنعتی و پساانقلابی جامعه به ما بیاموزد. در موضوع رمزوراز و مکاشفه با بهترین رمان‌ها رقابت می‌کند.