شعر فارسی پس از نیمایوشیج تحولی بزرگ به خود دید، چشم‌اندازی فراخ‌تر پیدا کرد و تجربهی شعریِ ایرانیان را دگرگون کرد. روشن‌تر از خاموشی روایتی است از این تجربه و دنیای شعریِ تازه. مرتضی کاخی در این کتاب کوشیده تا مهم‌ترین شعرهایی را که در این دنیای شعریِ تازه آفریده شدند گرد آورد، دنیایی که پس از جدایی از سنتِ شعر کلاسیک فارسی شکل گرفت و رفته‌رفته خود به شاخه‌ها و انواع گوناگونی تقسیم شد. در واقع، این کتاب گزینهی اشعار نوپردازان از دوران به عرصه رسیدن نیما تا سقوط سلطنت را در بر میگیرد. گردآورنده در ابتدای هر بخش که به یک شاعر اختصاص یافته، منتخبی از سخنان و نظریات آنان را دربارهی شعر نقل کرده است. در آغاز کتاب نیز، در قالب مقدمه‌ای نسبتآ بلند، برداشت‌های خود را درباب شعر و شاعران امروز آورده است.