در دههٔ ۱۷۹۰ رویدادی مهیج و شگرف بر فلسفه تأثیر گذاشت: انقلاب کبیر فرانسه. این رویداد دورانساز متفکران آلمان را نیز سخت تحتتأثیر قرار داد. آن دسته از فیلسوفان آلمانی که پیشتر چندان دربارهٔ سیاست ننوشته بودند، دلمشغول پرسشهایی شدند که این انقلاب مطرح کرده بود. تقریباً تمام نوشتههای کانت، فیشته، شیلر، هومبولت، فورستر، یاکوبی، هردر، شلگل، نووالیس و ویلند در اوایل دههٔ ۱۷۹۰، مستقیم یا غیرمستقیم، مُلهم از همین انقلاب بزرگ بود. روشنگری، انقلاب و رمانتیسم واکنشهای گوناگون و پیچیدهٔ متفکران آلمانی به انقلاب فرانسه را در طول یک دهه و از خلال بررسی دقیق و خلاقانهٔ سه سنت لیبرالیسم، محافظهکاری و رمانتیسم دنبال میکند، رویکردهایی که هر یک نقشی کلیدی در تحول اندیشهٔ سیاسی آلمان مدرن در قرن نوزدهم و بیستم بازی کردهاند. کتاب حاضر خاستگاهها و زمینههای این سه سنت را میکاود و تحلیلی از ایدئالهای سیاسی هر کدام عرضه میکند. از آنجا که فلسفهٔ آلمانی در دههٔ ۱۷۹۰ عمیقاً سیاسی شد، هرگونه مطالعه در مورد آن ناگزیر مطالعهٔ اندیشهٔ سیاسی در آلمان است.
