باور رایج این است که رولان بارت با نزدیک شدن به جریان ساختارگرا از نگاه تاریخی به ادبیات، زبان و نشانه روی می‌گرداند و نسبی گرایی را تا جایی پیش می برد که وجود هر نوع حقیقت تاریخی را منکر می شود و تاریخ را به رتوریک تقلیل مي‌دهد. اما از قضا، نسبی گرایی بارت کاملا تاریخ‌محور است. او معنا را محصول تاریخ مي‌داند و برای یافتن راهی به‌منظور مطالعه ی پیچیدگي‌های تاریخی ذهنیت اجتماهی، که ناخودآگاه در فرم نوشتار تجلی می یابند، به سوی پیشروترین جریان تاریخ‌نویسی دوران خود، یعنی مکتب آنال متمایز می شود. ارتباط جدی و محکم تفکر بارت با تاریخ‌نویسی مکتب آنال، که تا پیش از این هرگز مورد بررسی قرار نگرفته بود، مي‌تواند ابعاد جدیدی از اندیشهی او را به ما نشان دهد.