ایگلتون در این اثر هم همچون دیگر آثارش با مسئلۀ ادبیات روبرو شده و سعی می‌کند تعریفی را از ادبیات ارائه بدهد که با تمامی تعاریف ارائه شده تا امروز متفاوت باشد. دو فصل اول کتاب هم اساسا هم با عنوان «ادبیات چیست» نگارش شده‌اند که به نوعی خواننده را به یاد کتاب معروف سار‌تر می‌اندازد. «تری ایگلتون» در این کتاب پس از معرفی دو دیدگاه «نام‌گرایان» و «واقع‌گرایان» به طرح نظریه‌ای درخصوص ادبیات می‌پردازد. براساس آن نظریه، ادبیات، رخداد یا اتفاقی است که وقوعش گسستی به ظاهر ایستا و کلی پدید می‌آورد. نویسنده با فاصله گرفتن از موضع ویتگنشتاینی خود دایر بر تعریف‌ناپذیر بودن ادبیات در این کتاب آن را تعریف‌پذیر می‌داند که خیالی بودن، زبان محور بودن، اخلاقی بودن و پراگماتیک نبودن مولفه‌های آن را تشکیل می‌دهند.