زیباشناسی و ادبیاتنویسنده: دیوید دیویسمترجم: عبدالله سالاروندناشر: انتشارات نقش جهانتعداد صفحات: ۲۸۸ صفحه شاید مخاطبِ بازاندیش ادبیات از خود پرسیده باشد که چرا نسبت به شخصیت‌های یک رمان عواطفی چون اندوه یا شادی یا خشم یا دلسوزی پیدا می‌کند؛ حال آنکه می‌داند این شخصیت‌ها واقعی نیستند. به‌راستی هنگام درگیرشدن با رمان، چه اتفاقی برای وضعیت ذهنی و شبکه‌ی باور ما می‌افتد؟ چه چیزِ یک روایت را باور می‌کنیم؟ چرا ادبیاتی را دنبال یا حتی طلب می‌کنیم که در ما عواطف منفی برمی‌انگیزد؟ آیا تاکنون به شیوه‌ی وجودی ادبیات، اعم از شعر و داستان، اندیشیده‌ایم؟ اگر یک تابلوی نقاشی وجودی تکینه دارد و دیگر تابلوهای مشابه همه جعلی به‌شمار می‌آیند، وجود شعر یا داستان چگونه است؟ محملش کدام است؟ آیا متنی است که در نسخه‌های چاپی و دست‌نوشته دیده می‌شود؟ راستی متن چیست؟ چیزی ملموس و مادی است یا ناملموس و ذهنی یا هیچ‌کدام؟ آیا اثر همان متن است یا این دو متفاوتند؟ نقد ادبی و تفسیر ادبی بدون تردید بر فهم روایت ادبی استوارند. اما فهم روایت چگونه رخ می‌دهد؟ اصلاً چند گونه معنا را می‌توان برای یک اثر ادبی متصور بود؟ فهم اثر ادبی کدام معنا را نشانه می‌رود؟ آیا معنای صریحِ زبانی معیار است یا معنای موردنظرِ مؤلف یا معنایی که مخاطب با هوشِ تفسیری خود و بسته به سیاقِ سخن و عرفِ زبانی برمی‌سازد؟ زیباشناسی ادبیات، پژوهشی عقلی است پیرامون پرسش‌هایی از این دست. اگر بخواهیم این پرسش‌ها را گروه‌بندی کنیم و هر گروه را با عنوان مصطلح فلسفی خود بنامیم، به‌ترتیب به نظریه‌ی عواطف، وجودشناسی و شناخت‌شناسی می‌رسیم. بی‌گمان مخاطبی که از چنین مباحثی باخبر باشد و درباره‌شان بیندیشد، به فهم ژرف‌تری از ادبیات دست می دهد.#انتشارات_نقش_جهان #نشر_نقش_جهان #نشرنقش_جهان#زیباشناسی_و_ادبیات #دیوید_دیویس #عبدالله_سالاروند #زیباشناسی #زیبا_شناسی #ادبیات #فلسفه