نبود یک مرجع کارشناسی شده کامل از ساختار ادبیات نمایشی کودک و نوجوان و همچنین، دسترسی نداشتن به نمایشنامه های چاپ شده ی این گروه سنی از آغاز، بهانه ای بود برای بررسی نمایشنامه های چاپ شده ی کودک و نوجوان.بر این اساس با بررسی عناصر ساختاری نمایشنامه های کودک و نوجوان شاید بتوان خلا موجود را تا حدی پر کرد. باوجود چنین مرجعی، نویسندگان می توانند ادبیات نمایشی کودک و نوجوان ایرانی را با تولیدات خارجی مقایسه کنند و به الگوی مشخصی در ادبیات نمایشی کودک و نوجوان دست یابند. در این کتاب در جست وجوی پاسخی بر این پرسش هستیم که چه تعداد نمایشنامه ی کودک و نوجوان در تاریخ نمایشنامه نویسی ایران به چاپ رسیده است و آیا اصولاً تفاوتی میان ساختار نمایشنامه ی کودک و نوجوان با بزرگسالان وجود دارد؟ به نظر برخی از کارشناسان، ساختار ادبیات نمایشی، عام است و نیازی به تفکیک این دو نیست اما شاید، بتوان به الگویی مناسب برای نمایشنامه های ویژه ی کودکان و نوجوانان دست یافت.
