اين كتاب به تجزيه و تحليل دستاوردهاي شعر امروز ايران اختصاص دارد. گزينش گونههای شعری به نحوی است كه سير تحول را نشان میدهد. به طوری كه میتوان تفاوت بنياني ارگانيك هر دوره نسبت به دورهي پسايندي را دريافت. كتاب هفده بخش را شامل ميشود. نظم كلاسيك كهن و نمونههايي از اشعار "مولانا"، نظم و رفرم "نيما" آغازگر مطلب محوري كتاب است. نمونههاي مدرنتري از ساختار نيمايي در دههي چهل همچون "نصرت رحماني"، "فروغ فرخزاد" و"كيومرث منشيزاده" بررسي ميشوند. در بخش ساختار كلاسيك جديد، آثار "سيمين بهبهاني" مطرح ميشود. بخش ششم با عنوان تحول اساسي در نظم كلاسيك مختص بررسي اشعار "احمد شاملو" است. در بخش بعد به نمونههايي از شعر دههي چهل و كساني چون "منصور اوجي"، "هوشنگ چالنگي" و "محمدتقي كريميان" اشاره ميشود. بخش هشتم به سه شاعر معاصر يعني "احمدرضا احمدي"، "هوتن نجات" و "عليبابا چاهي" اختصاص دارد. در هشت بخش بعد به بررسي شعر دههي هشتاد پرداخته ميشود. در اين بخشها اشعار كساني چون "شمس لنگرودي"، "سيدعلي صالحي"، "رضا براهني"، "منوچهر آتشي"، "روجا چمنكار" و... بررسي ميگردد. در بخش پانزدهم به آثار طنز امروز و پديدآورندگان آن، در بخش شانزدهم به خاصهها و شناسههاي رفتاري شعر امروز ايران و در بخش هفدهم با عنوان شعر مهاجرت، به اشعار شاعران خارج از ايران اشاره ميشود. بخش پاياني كتاب نيز تعداد يازده شعر از نويسنده را دربردارد.
