در «شاهنامه ی کودک و نوجوان، دفتر دهم – دوره‌ی تاریخی (۱)» می‌خوانیم که:
یکی گفت کای شهریار بلند/ درِ پیری و مرگ بر ما ببند
اسکندر گفت که البته نمی‌تواند. برهمن به او گفت: «تو که خود این را می‌دانی پس چرا این‌قدر گنج می‌اندوزی که بعد از تو به دشمنت برسد. آیا این ابلهی نیست؟ موی سپید پیامی از مرگ است.» قیصر بسیار هدیه‌ها به آنان پیشکش کرد، اما برهمنان نپذیرفتند.
«شاهنامه ی کودک و نوجوان، دفتر دهم – دوره‌ی تاریخی (۱)» متنی بازنویسی‌شده به زبانی ساده و داستان‌گونه برای کودکان و نوجوانان است. محمدناصر مودودی با تبدیل شعر به نثر و در هم آمیختن این دو با هم، داستان را به گونه‌ای کاملاً روان به پیش می‌برد. دهمین جلد از مجموعه‌ی «شاهنامه‌ی کودک و نوجوان» که اولین مجلدِ دوره‌ی تاریخی است، دربرگیرنده‌ی داستان‌هایی درباره‌ی «شگفتی‌های اسکندر»، «اشکانیان»، «ساسانیان»، «شاپور» و «بهرام گور» است.
جلال خالقی مطلق، شاهنامه‌پژوه برجسته، درباره‌ی مجموعه‌ی «شاهنامه‌ی کودک و نوجوان» گفته است: یکی از خویشکاری‌های آموزشی و فرهنگی ما آشنا ساختن کودکان ایرانی با تاریخ و افسانه‌های کهن این سرزمین است و برای این کار شاهنامه بزرگ‌ترین آبشخور ماست.
همچنین توران میرهادی این مجموعه را ستوده است و این اثر را قدمی مثبت برای روشن‌ شدن علل و محل رویدادها، زمان رویدادها، نسبت افراد با یکدیگر و سیر حوادث در طول زمان می‌داند.
از جمله دیگر نکات برجسته‌ی این مجموعه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
در انتهای هریک از کتاب‌های این مجموعه، توضیحاتی درباره‌ی لغات دشوار، اسامی و مکان‌ها آمده است؛ همچنین برای هر داستان، نقشه‌ای ترسیم شده تا خواننده موقعیت مکانی رویدادها را هم در پیش چشم ببیند.