در «شاهنامه‌ ی کودک و نوجوان، دفتر یازدهم – دوره‌ی تاریخی (۲)» می‌خوانیم که:
این نامه‌ی باستان را با سخنم زنده می‌کنم، اما دریغ که محمودشاه:
نکرد اندرین داستان‌ها نگاه / ز بدگوی و بخت بد آمد گناه
حسد کرد بدگوی در کارِ من / تبه شد برِ شاه بازارِ من
«شاهنامه‌ ی کودک و نوجوان، دفتر یازدهم – دوره‌ی تاریخی (۲)» متنی بازنویسی‌شده به زبانی ساده و داستان‌گونه برای کودکان و نوجوانان است. محمدناصر مودودی با تبدیل شعر به نثر و در هم آمیختن این دو با هم داستان را به گونه‌ای کاملاً روان پیش می‌برد. یازدهمین جلد از مجموعه‌ی «شاهنامه‌ی کودک و نوجوان» که دومین مجلد دوره‌ی تاریخی است، دربرگیرنده‌ی داستان‌های «نوشین‌روان»، «هرمز و بهرام چوبین»، «خسروپرویز»، «یزدگر» و «پایان شاهنامه» است.
جلال خالقی مطلق، شاهنامه‌پژوه برجسته، درباره‌ی مجموعه‌ی «شاهنامه‌ ی کودک و نوجوان» گفته است: یکی از خویشکاری‌های آموزشی و فرهنگی ما آشنا ساختن کودکان ایرانی با تاریخ و افسانه‌های کهن این سرزمین است و برای این کار شاهنامه بزرگ‌ترین آبشخور ماست.
همچنین توران میرهادی این مجموعه را ستوده است و این اثر را قدمی مثبت برای روشن‌ شدن علل و محل رویدادها، زمان رویدادها، نسبت افراد با یکدیگر و سیر حوادث در طول زمان می‌داند.