شبرنگ‌نامه یکی از منظومه‌های پهلوانی پیرو شاهنامه است که نه نام سراینده‌ آن دانسته است و نه زمان سرایش آن، ولی براساس برخی ویژگی‌های زبانی متن آن، می‌توان حدس زد که در قرن ششم هجری و چنانکه سراینده‌ خود تصریح کرده است، براساس متن منثور نامۀ خسروان آزادسرو (تألیف در قرن چهارم هجری) سروده شده است. این منظومه مشتمل است بر 2877 بیت و پهلوان اصلی آن، شبرنگ پسر دیو سپید است که به کین‌خواهی پدرش که به دست رستم کشته شده بود، برمی‌خیزد و بین او و دیوان مازندران از یک سو و پهلوانان ایرانی به‌ویژه رستم و فرامرز و گیو و بیژن از سوی دیگر جنگ‌های بسیاری درمی‌گیرد.