شرق‌شناسی به قلم ادوارد سعید است که در سال ۱۹۷۸ میلادی منتشر شد. مؤلف اصطلاح «اُریِنتالیزِم» را به مثابهٔ یک مفهوم انتقادی از تصویرسازی‌های اهانت‌آمیز غرب نسبت به اُریِنت (Orient) به کار برده‌است. اُریِنت شامل جوامع و مردمان ساکن آسیا و شمال آفریقا (به ویژه خاورمیانه) می‌شود و از این نظر مفهومی متفاوت با شرق جغرافیایی (The East) می‌باشد. سعید استدلال می‌کند که اُریِنتالیزِم به‌طور جدایی‌ناپذیری به جوامع امپریالیست وابسته است و اصلاً آنها اُریِنتالیزِم را به وجود آورده‌اند، که باعث می‌شود بسیاری از کارهای اُریِنتالیست‌ها سیاسی و در خدمت قدرت باشد. کتاب شرق‌شناسی، از طریق به کارگیریِ انتقادی پساساختارگرایی، باعث پیشرفت در شیوه‌های تحلیل متون، نقد فرهنگ و مطالعات خاورمیانه شد؛ به ویژه در این مورد که چه طور دانشگاهیان به بررسی و توصیف خاورمیانه در تحقیقاتشان بپردازند. به علاوه، با بررسی آثاری که سعید بعد از شرق‌شناسی منتشر کرد، می‌بینیم که کتاب اُریِنتالیزِم به مثابهٔ یک متن بنیادین در مطالعات پسااستعمارگرایی عمل می‌کند.