سرمایهداری و دموکراسی از دیرباز همنشینان ناسازگاری بودهاند. اما برآمدن عقلانیت نولیبرال در حکمرانی، به گسترش دامنهی قدرت بنگاههای اقتصادی و بهتدریج تضعیف و حذف دموکراسی انجامید. در عصر زوال دموکراسی اندیشیدن دربارهی شرایط مبناییِ حکمرانی دموکراتیک نیازی عاجل است. دموکراسی شورایی پاسخی است به چنین نیازی و پروژهای است برای تعمیق دموکراسی. محور این پروژه تشکیل شوراها و قرارگرفتنشان در ساختار قدرت، و از این راه تمرکززدایی از دولت، دموکراتیکسازی اقتصاد و نیز مهار و متحولکردن مناسبات بازار سرمایه است؛ به گونهای که نسبت بنیادی سرمایه و کار تغییر یابد و قدرت کنترل سرمایهداران بر کارگران و دولت از میان برود و گونهای خودحکمرانی حاصل شود. این کتاب، در قالب چهار بخش و ۱۲ فصل، جنبههای مختلف سنت شورایی را بررسی میکند که به دلیل تعهد نظریهپردازانش به سوسیالیسم، دموکراسی و نقش مهم شوراهای کارگری، دموکراسی شورایی نام گرفته است. این سنت برگرفته از تجربیات و نوشتههای کمونیستهای شورایی، سوسیالدموکراتها، سوسیالیستهای لیبرتارین، سوسیالیستهای آنارشیست و لیبرالهای رادیکالی است که منتقد سلطه و استثمار، هم در سوسیالیسم دولتیِ ازبالابهپایین و هم در دموکراسی لیبرال، بودهاند. برخی در کسوت منتقدان خودیِ کمونیسم موضع میگرفتند و برخی دیگر در پی رساندن سوسیالدموکراسی یا لیبرالیسم به سرحدات رهاییبخش آنها بودند.
